#1. Był taki... cz. 2

                                                                   Lou 

Szybko wyciągnąłem telefon i zadzwoniłem po taksówkę. Pojawiła się w ciągu 15 minut. Wsiadłem i podałem adres kierowcy. Po 10 minutach byliśmy na miejscu. Przede mną ukazał się dość nowoczesny i duży dom. Zapłaciłem i wysiadłem. Podeszłem do furtki i zadzwoniłem domofonem. 
-Kto tam? - odezwał się głos Marcel'a.
- Marcel, to ja, Louis
Usłyszałem ciche zgrzytnięcie i furtka się otworzyła. Chwilę później otworzyły się drzwi, w których stał lokowany chłopak. 
- Czy zastałem Marcel'a? - spytałem nieśmiało
- Louis, to ja.
Chłopak wyglądał tak : 

I moim zdaniem był bardzo sexowny (tak, jestem homo).                                                              

- O kurde, Marcel nie poznałem Cię - powiedziałem zdziwiony                                               

- Nie zdążyłem się ogarnąć - szepnął zawstydzony                                                                   

- Nie no coś Ty, wyglądasz ymm... - zawahałem się - Dobrze.                                             

- To może zajmiemy się matematyką? - zagadał                                                               

- Okej - cicho mruknąłem                                                                                               

    

                       [*]                                          

Po 2 godzinach nauki umiałem już wszystko, ale mało skupiałem się na nauce. Bardziej na Marcel'u. Był tak przystojny, mądry i przyjacielski. Mmm sexi. Nawet go polubiłem. Zaraz... Ja go nie polubiłem, ja się w nim zauroczyłem! Tak po prostu. On na pewno nawet nie odwzajemni moich uczuć, a zresztą, co by powiedzieli inni? No cóż. Nawet się nie zorientowałem, a już miałem głowę na torsie Marcel'a.

- Dlaczego taki jesteś ? - szepnąłem

-Jaki? - spytał zdziwiony

-Bo Ty... Nie jesteś kujonem. Nie jesteś taki. Więc czemu udajesz?

- Bo wolę, żeby ktoś poznał mnie ze względu na charakter, nie na wygląd. Lecz może się zmienię. Wolałbym chodzić tak, niż w tym głupim, gryzącym sweterku, kujonkach i koszuli, serio.

-To pokaż innym, jaki naprawdę jesteś.

-Spróbuję - szepnął.

Marcel lekko pogłaskał mnie po ramieniu i uśmiechnął się. Ja odwzajemniłem uśmiech. 

-Ja polubiłem Cię takim, jakim jesteś. Przepraszam za moje zachowanie - szepnąłem ze skruchą

- Nic się nie stało.

-Dobra, na mnie już pora. - powiedziałem 

-Już?

-Tak, niestety

-No dobrze, to odprowadzę Cię do drzwi - powiedział smutny Marcel

-Okej

-To do jutra.

-Na razie.

Zadzwoniłem po taksówkę i wszedłem do domu, była 20.30. Ogarnąłem siebie, fb, TT i ask i poszedłem spać.

Mamy już drugą część! Dziękuję za miłe komentarze i proszę takich więcej ♥ Może jeszcze dzisiaj dodam kolejny, bo jutro - szkoła :C Kocham Was :*